‫لحظه‌ای که شروع کنین به خودتون اجازه بدین ‫که زیبا باشین
‫لحظه‌ای که بتونین بگین ‫نه اینکه اگه فلان‌طور بودم، خوب بودم
‫بلکه من [خوب] هستم، هستم!
‫الآن چشماتونو ببندین به خودتون بگین ‫«من هستم»
‫به همه چیزتون نگاه کنین ‫و بذارین همون‌طور باشن
‫غیر از اون‌جوری که هستن، جور دیگه نخواین‌شون ‫«و فقط بگین «من هستم
‫و این رو اجازه بدین به شخصیت‌تون ‫به همه‌ مشکلات‌تون، به بدن‌تون
‫و همه مشکلاتش، ‫به جامعه و اقتصاد و همه مشکلاتشون
‫همه‌شون رو جزیی از طبیعت ببینین
‫مثل اینکه درخت‌ها رشد می‌کنن و می‌میرن ‫و دریاچه‌ها و ماهی‌ها و نهرها
‫همه‌شون
‫فقط به همه‌شون نگاه کنین ‫و بهش فضا بدین ...
‫و ببینین که در میان همه‌ی اون‌ها ‫«هستم»
‫«من هستم»
‫هر چه بیشتر و بیشتر این رو درک کنید که ‫«من هستم»
‫وقتی به بقیه موجودات نگاه کنین،
‫این رو در اون‌ها هم خواهید دید
‫یه «من هستم»، «من هستم» رو در عشق ملاقات می‌کنه
‫عشق رمانتیک نه ‫عشق تصرف‌کردنی نه
‫احتیاج به عشق نه ‫عشق حسودگونه نه
‫دو قطبِ عشق و نفرت هم نه ‫بلکه در اقیانوس عشق ...
‫چون می‌تونین اینو بگین که ‫«من عشق هستم»
‫«من عشق‌ام»
‫ازتون نمی‌پرسم که ‫در این لحظه احساسات‌تون چیه
‫«من عشق‌ام»
‫«من آگاهی‌ام»
‫«من انرژی‌ام»
‫بدن‌تون رو فقط الگویی ضربان‌دار از انرژی ‫حس کنین
‫تمام افکارتون رو شکل‌هایی از انرژی حس کنین
‫همه‌ش رو فقط الگوهایی از انرژی ببینین
‫«من روحی هستم که ظاهر گشته»
‫من چیزی‌ام که هستم
‫«من خدا هستم»
‫تمام مشکلات بدن‌تون
‫تمام مشکلات زندگی اجتماعی‌تون
‫تمام مشکلات شخصیت‌تون
‫وقتی «هستم» رو درک می‌کنین، ‫همه‌شون در دیدرس قرار می‌گیرن
‫بعضیاشون ناپدید می‌شن ‫چون دیگه نیاز بهشون نخواهید داشت
‫و بعضیاشون رو به عنوان بهترین ‫پدیدار شدن «کارما» تون درک می‌کنین
‫و بهشون اجازه می‌دین که ادامه پیدا کنن
‫مطمئن شین که درک کردین که...
‫وقتی که وارد سطحی از «هستم» می‌شین
‫تمام مشکلات جسمی‌تون
‫تمام مشکلات اجتماعی و روانی‌تون
‫در دیدرس شما قرار می‌گیرن
‫اونایی که نیازشون ندارین، دور انداخته می‌شن
‫بقیه‌شون رو به عنوان بهترین محصول ‫ایجاد شده توسط کارما تون ببینید
‫و شما به آن‌ها اجازه می‌دین ‫ادامه پیدا کنن
‫«من عشق‌ام»
‫کسی که من هستم، آسیب‌پذیر نیست
‫وقتی بدن‌تون می‌میره، من هستم! ‫پیش از زمان، من هستم!
‫با هر مشکلی که فکر می‌کنین دارین
‫ببینین که همین حالت «مشکل داشتنِ» که
‫خودِ مشکله!
‫برای رهایی ازش تحلیلش نکنین
‫فقط آروم بشینین و ‫تنفس‌تون رو دنبال کنین
‫و اگه یاد بگیرین... ‫که چطور با خدا صحبت کنین
‫یا با ولی درون‌تون صحبت کنین، ‫قلبتون رو گشوده کنین
‫تو یه رابطه صمیمی با محبوب‌تون باشین،
‫با مادر الهی سخن گویید
‫عاشقِ روحِ خدا باشین
‫قلب‌هاتون رو به اتاق‌های درونی باز کنین
‫و به افراد محبوب‌تون بگین: ‫بذار تو رو بشناسم
‫بذار در تو ادغام شم
‫بذار حتی از عشقم برای تو، که آن هم ‫جداکننده‌ست عبور کنم
‫تا با تو یکی بشم
‫این دعا کردنه...
‫وقتی به درگاه خدا دعا می‌کنی، ‫برای خدا دعا می‌کنی
‫این مسیرِ خونه ست... ‫همه‌ش گفته شده
‫همه‌ش اونجاست
‫در هر اتاقی از مسافرخونه ست
‫حقیقتِ زنده، اون چیزی که نیاز داشتی بدونی
‫دقیقا همون‌جا، همون‌جا نشسته...